Δυμόκαστρο – Αρχαία Ελίνα

Το Δ(η)υμόκαστρο, γνωστό και ως Ερημόκαστρο, Ελινόκαστρο ή Ελιμόκαστρο, είναι παράλιος οχυρωμένος οικισμός που ιδρύθηκε κατά το δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. στην κορυφή λόφου νότια του όρμου Καραβοστάσι της Πέρδικας.

Το Δ(η)υμόκαστρο, γνωστό και ως Ερημόκαστρο, Ελινόκαστρο ή Ελιμόκαστρο, είναι παράλιος οχυρωμένος οικισμός που ιδρύθηκε κατά το δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. στην κορυφή λόφου νότια του όρμου Καραβοστάσι της Πέρδικας. Ταυτίζεται πιθανώς με την αρχαία Ελίνα, έδρα του φύλου των Ελινών Θεσπρωτών, που κατοικούσαν στη σημερινή περιοχή Μαργαριτίου – Πλαταριάς – Πέρδικας. Ο οικισμός γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την ελληνιστική περίοδο. Παρότι καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ,. δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά -λόγω της καίριας θέσης του για τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών του Ιονίου- συνέχισε να κατοικείται μέχρι και τον 1ο αι. μ.Χ.

Το Δυμόκαστρο, συνολικής έκτασης 220 στρεμμάτων, αποτελείται από τρία διαδοχικά τμήματα κατά μήκος του λόφου, τα οποία ορίζονται από επάλληλους οχυρωματικούς περιβόλους με πύργους και θλάσεις στα πιο βατά σημεία τους. Την περίοδο ίδρυσής του, η κατοίκηση περιοριζόταν στις συμβατικά ονομαζόμενες «ακροπόλεις» Α και Β στο ανατολικό τμήμα του λόφου. Στη διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων, η οχύρωση επεκτείνεται για να συμπεριλάβει και το δυτικό τμήμα («ακρόπολη» Γ) μέχρι την ακτή, όπου τοποθετείται το αρχαίο λιμάνι.

Ο οικισμός οργανώνεται με άξονα τη φυσική διαμόρφωση του εδάφους και όχι βάσει αυστηρού πολεοδομικού σχεδιασμού. Η χωροθέτηση των οικοδομημάτων δεν ακολουθεί ενιαίο σύστημα προσανατολισμού, ενώ τα ίδια τα κτίρια παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς την κάτοψη, το μέγεθος, αλλά και τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες. Εκτός από μεμονωμένες κατοικίες, περιλαμβάνει και πιο σύνθετα κτιριακά συγκροτήματα. Τρεις λαξευμένες στο βράχο κυκλικές δεξαμενές χρησίμευαν για τη συγκέντρωση των νερών της βροχής.

Στο Δυμόκαστρο δεν έχει εντοπισθεί σαφώς οριοθετημένος χώρος για τα δημόσια οικοδομήματα. Ωστόσο, σε διάφορα σημεία του οικισμού έχουν αποκαλυφθεί κτίρια που μπορούν να χαρακτηριστούν ως δημόσια, όπως ένα στωϊκό οικοδόμημα που προοριζόταν για τις εμπορικές δραστηριότητες των κατοίκων, καθώς και συγκρότημα δύο ορθογώνιων κτιρίων με λατρευτικό χαρακτήρα στην «ακρόπολη» Α και ιερό με τριμερή εσωτερική διαίρεση στην «ακρόπολη» Β. Το νεκροταφείο του οικισμού, στο οποίο ανήκει και ένας ταφικός τύμβος, βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του λόφου, εκτός των τειχών.

* Τα κείμενα επιμελήθηκε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας

Go top