Επίσκεψη στο Νησί

Πρόκειται για ένα μικρό φυσικό θαύμα απίστευτης ωραιότητας και ιστορικής σημασίας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της λίμνης και σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό της Αμφιθέας.

Μια επίσκεψη στα Ιωάννινα μπορεί να συνοδευτεί από μια γνωριμία με το καταπράσινο Νησί της λίμνης Παμβώτιδας -τόπο θανάτου του Αλή Πασά-, το οποίο κατοικείται κανονικά και μάλιστα διαθέτει μια σειρά από σημαντικά μοναστήρια, όπως είναι η Μονή του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών. Το Νησί έχει μαγαζάκια και εστιατόρια και συνδέεται με τα Γιάννενα με τακτικά δρομολόγια πλοιαρίων (διαδρομή 10 λεπτά). Αξίζει να κάνετε το γύρο του νησιού με τα πόδια, αλλά και να περάσετε από το Κέντρο Πληροφόρησης Λίμνης Παμβώτιδας, έναν άρτια φτιαγμένο εκθεσιακό χώρο, στα εκθέματα του οποίου συμπεριλαμβάνονται χειροποίητα δίχτυα φτιαγμένα από νήμα και ένα καΐκι με πανί που κάποτε ήταν… σακί με αλεύρι της αμερικανικής βοήθειας (www.lakepamvotis.gr/museum_lake).

Το νησάκι των Ιωαννίνων: Σαν παραμύθι χωρίς όνομα.

Πρόκειται για ένα μικρό φυσικό θαύμα απίστευτης ωραιότητας και ιστορικής σημασίας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της λίμνης και σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό της Αμφιθέας.

Η δυτική του πλευρά έχει ήπια ακτή, ενώ το υπόλοιπο είναι βραχώδες, με εντυπωσιακές απολήξεις της γης μέσα στο νερό. Είναι δασωμένο, μιας και το κλίμα που δημιουργεί η λίμνη ευνοεί τη βλάστηση. Ο μικρός αυτός επίγειος παράδεισος αποτελεί μαζί με το νησάκι του Αγίου Αχιλλείου των Πρεσπών, τα μόνα νησιά σε λίμνη της ελληνικής επικράτειας που κατοικούνται.

Ο μοναδικός οικισμός του είναι ένα πραγματικό κόσμημα, με γραφικά λιθόστρωτα σοκάκια και μαγαζάκια με είδη λαϊκής τέχνης. Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός, λόγω της εξαιρετικής σημασίας και της αρχιτεκτονικής του ωραιότητας. Σπουδαίο μοναστικό κέντρο, κάποτε, διατηρεί έως σήμερα πέντε μεγάλης ιστορικής αξίας μοναστήρια.

Στο νησί μπορείτε να επισκεφθείτε το Μουσείο Προεπαναστατικής Περιόδου, που στεγάζεται στη Μονή Αγίου Παντελεήμονα όπου δολοφονήθηκε το 1822 ο Αλή Πασάς. Εκτίθενται προσωπικά του είδη και μοναδικά κειμήλια της Οθωμανικής περιόδου της Ηπείρου, προσφέροντας σας την ευκαιρία να γνωρίσετε την ιστορία των Ιωαννίνων. Πολύ όμορφη είναι η διαδρομή στην περίμετρο του νησιού (μήκους 2,5 χλμ.).

Ένα νησί γεμάτο ιστορία

Το νησί κατοικήθηκε αρχικά τον 13ο αιώνα μ.Χ. από μοναχούς, οι οποίοι ίδρυσαν και τα μοναστήρια, που μπορεί να θαυμάσετε μέχρι σήμερα κατά την επίσκεψή σας. Το πρώτο μοναστήρι το οποίο χτίστηκε το 1292, είναι η Μονή του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών. Ο κτήτορας, Μιχαήλ Φιλανθρωπινός, ήταν μητροπολίτης Ιωαννίνων. Περίπου την ίδια εποχή ιδρύθηκε η Μονή Αγίου Νικολάου Ντίλιου, από την οικογένεια Στρατηγόπουλου.

Η μοναστική κοινότητα άκμασε τον 16ο αιώνα, με αποτέλεσμα να χτιστούν περίφημα μοναστήρια, όπως του Αγίου Νικολάου Μεθοδίου, η Μονή Προδρόμου, ο Άγιος Παντελεήμονας, η Μεταμόρφωση του Σωτήρα και ο Προφήτης Ηλίας που δεσπόζει στην κορυφή του νησιού.

Πισωγύρισμα στο χρόνο

Δεν είναι κάποιο απομονωμένο μέρος το Νησάκι. Το καλοκαίρι ειδικά, τα καραβάκια πηγαινοέρχονται από το μόλο των Ιωαννίνων κάθε μισή ώρα. Η διαδρομή δεν διαρκεί περισσότερο από δέκα λεπτά, όμως όσο τα Γιάννενα ξεμακραίνουν, στη ματιά του επισκέπτη δεσπόζουν το κάστρο και το επιβλητικό Αρσλάν τζαμί από την πλευρά της πόλης και το Νησάκι απέναντι.

Επικοινωνία με τα Γιάννενα

Από τις αφηγήσεις των γερόντων του χωριού γίνεται σαφές ότι η μεγαλύτερη δυσκολία της ζωής στο Νησί ήταν η επικοινωνία των κατοίκων του με τα Γιάννενα. Μοναδικό μέσο, τότε, οι βάρκες τους που «δούλευαν» με το κουπί εν μέσω χειμώνων βαρύτερων από τους τωρινούς, με δυνατούς βοριάδες που σήκωναν κύματα απαγορευτικά για κάθε μετακίνηση. Πλέον, οι μέρες που οι Νησιώτες αδυνατούν να περάσουν απέναντι είναι σπάνιες. Και, φυσικά, δεν χρειάζεται να «τραβήξουν κουπί». Όλοι τους έχουν βάρκες με εξωλέμβιες και δεν χρησιμοποιούν καν το «καραβάκι» της γραμμής, ούτε εξαρτώνται από το «ωράριό» του. Διαφορές όμως από τη «συνηθισμένη» ζωή εξακολουθούν να υπάρχουν. Στον οικισμό δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, γιατί απλούστατα δεν χωράνε στα δρομάκια του, ενώ δεν είναι δυνατόν να χτιστούν νέα σπίτια, όχι μόνο επειδή ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός, αλλά και γιατί στο νησί δεν υπάρχουν νέα οικόπεδα. Κάθε οικογένεια εδώ έχει ένα πατρογονικό σπίτι, με μια αυλή λίγων τετραγωνικών μέτρων. Οι κάτοικοι δεν είχαν ποτέ στην κατοχή τους άλλες εκτάσεις, κτήματα ή οικόπεδα. Εκτός των ορίων του χωριού, όλα ανήκουν στο Δασαρχείο ή στις μονές. Νομοτελειακά, λοιπόν, από τα παιδιά κάθε οικογένειας μόνο ένα θα μπορέσει να συνεχίσει να ζει στο Νησί, αφού οι επιλογές κατοικίας εκτός του «πατρικού» είναι ασφυκτικά περιορισμένες έως ανύπαρκτες.

Go top